Pāli Dictionary
bhaṇḍa
general
moveable property; goods; merchandise; belongings; utensils; implements; instruments
monastic
name of a monk
SN 16.6
idh'āhaṃ, bhante, addasaṃ bhaṇḍañ'ca nāma bhikkhuṃ ānandassa saddhivihāriṃ abhijikañ'ca nāma bhikkhuṃ anuruddhassa saddhivihāriṃ aññam'aññaṃ sutena accāvadante, ehi, bhikkhu, ko bahutaraṃ bhāsissati, ko sundarataraṃ bhāsissati, ko cirataraṃ bhāsissatī'ti.
Part of speech
adjective
Root
bhaṇḍ1blame; accuse
general
blaming; accusing; arguing; quarrelling
AN 4.200
kathañ'ca, bhikkhave, bhikkhu paṭiseneti? idha, bhikkhave, bhikkhu akkosantaṃ paccakkosati, rosantaṃ paṭirosati, bhaṇḍantaṃ paṭibhaṇḍati. evaṃ kho, bhikkhave, bhikkhu paṭiseneti.
general
quarrels; argues; disputes; wrangles (with)
Thag 16.10
pariccajitvā saddhammaṃ, aññam'aññehi bhaṇḍare, diṭṭhigatāni anventā, idaṃ seyyo'ti maññare.
Encyclopedia
Bhaṇḍa
PersonA monk, associate of Ānanda, whom Mahā-Kassapa reported to the Buddha for quarrelling with a colleague of Anuruddha, after which both disputants confessed and were forgiven.
Found an error in the dictionary?