Pāli Dictionary
bhaṇḍa
general
ทรัพย์สมบัติ; สินค้า; เครื่องใช้; ภาชนะ; เครื่องมือ
moveable property; goods; merchandise; belongings; utensils; implements; instruments
monastic
ชื่อภิกษุ
name of a monk
SN 16.6
idh'āhaṃ, bhante, addasaṃ bhaṇḍañ'ca nāma bhikkhuṃ ānandassa saddhivihāriṃ abhijikañ'ca nāma bhikkhuṃ anuruddhassa saddhivihāriṃ aññam'aññaṃ sutena accāvadante, ehi, bhikkhu, ko bahutaraṃ bhāsissati, ko sundarataraṃ bhāsissati, ko cirataraṃ bhāsissatī'ti.
Part of speech
adjective
Root
bhaṇḍ1ตำหนิ; กล่าวโทษ
general
ที่ตำหนิ; ที่กล่าวหา; ที่โต้เถียง; ที่ทะเลาะวิวาท
blaming; accusing; arguing; quarrelling
AN 4.200
kathañ'ca, bhikkhave, bhikkhu paṭiseneti? idha, bhikkhave, bhikkhu akkosantaṃ paccakkosati, rosantaṃ paṭirosati, bhaṇḍantaṃ paṭibhaṇḍati. evaṃ kho, bhikkhave, bhikkhu paṭiseneti.
general
ทะเลาะ, โต้เถียง, วิวาท
quarrels; argues; disputes; wrangles (with)
Thag 16.10
pariccajitvā saddhammaṃ, aññam'aññehi bhaṇḍare, diṭṭhigatāni anventā, idaṃ seyyo'ti maññare.
Encyclopedia
Bhaṇḍa
Personภิกษุผู้เป็นสหายของพระอานนท์ ผู้ที่พระมหากัสสปะกราบทูลพระพุทธเจ้าเรื่องการทะเลาะกับเพื่อนของพระอนุรุทธ ภายหลังทั้งสองฝ่ายสารภาพและได้รับการอภัย
A monk, associate of Ānanda, whom Mahā-Kassapa reported to the Buddha for quarrelling with a colleague of Anuruddha, after which both disputants confessed and were forgiven.
Found an error in the dictionary?