Pāli Dictionary

bhikkhā

bhikkhrootāsuffix

Part of speech

noun · feminine

Root

bhikkh1ขอทาน

monastic

  • อาหารบิณฑบาต; ของให้ทาน

  • alms; begging; begged food

  • Snp 3.11

    anagāriy'upetassa, bhikkhācariyaṃ jigīsato, muni pabrūhi me puṭṭho, moneyyaṃ uttamaṃ padaṃ.

general

  • ของประทาน; เงินอุปถัมภ์

  • grant; donation; allowance

  • SN 3.13

    ahañ'ca te devasikaṃ kahāpaṇasataṃ niccaṃ bhikkhaṃ pavattayissāmī'ti

bhikkha

approximate

bhikkhrootasuffix

Part of speech

adjective

Root

bhikkh1ขอทาน

monastic

  • เกี่ยวกับการขอ; เกี่ยวกับการขอภิกษาหาร

  • begging; asking for food

bhikkhati

approximate

bhikkhrootasuffix

via inflected form bhikkha · 2nd person·imperative singular

Part of speech

verb

Root

bhikkh1ขอทาน

monastic

  • ขอ, ขอทาน (แบบภิกษุ)

  • begs (for alms); asks for

  • SN 7.14

    asso'va jiṇṇo nibbhogo, khādanā apanīyati, bālakānaṃ pitā thero, par'āgāresu bhikkhati.

  • SN 1.20

    abhutvā bhikkhasi bhikkhu, na hi bhutvāna bhikkhasi, bhutvāna bhikkhu bhikkhassu, mā taṃ kālo upaccagā'ti.

Found an error in the dictionary?