Pāli Dictionary

mātaṅga

Part of speech

noun · masculine

Synonyms

hatthi, hatthī, kuñjara, vāraṇa, gaja

general

  • ဆင်

  • an elephant

  • Dhp 329

    no ce labhetha nipakaṃ sahāyaṃ, saddhiṃcaraṃ sādhuvihāridhīraṃ, rājā'va raṭṭhaṃ vijitaṃ pahāya, eko care mātaṅga-araññe'va nāgo.

  • အနိမ့်ဆုံးလူတန်းစားလူ

  • a man of low (outcaste) social class

Encyclopedia

4 entries

Mātaṅga
Person

  • ဆင်းရဲသားအဖြစ် ဖွားမြင်သော ဗောဓိသတ်၊ ၎င်း၏ဇာတ်လမ်းကို Mātaṅga Jātaka တွင် ဖော်ပြထားသည်။

  • The Bodhisatta born as an outcaste, whose story is told in the Mātaṅga Jātaka.

Mātaṅga2
Person

  • အသက်ရှင်ခဲ့သော နောက်ဆုံး ပစ္စေကဗုဒ္ဓ၊ ဘုရားဖြစ်လတ္တံ့သူ လောကတွင် ပေါ်ထွန်းလာကြောင်း ကြားသိသောအခါ Mahāpapāta တောင်တွင် ပရိနိဗ္ဗာန်စံခဲ့သည်။

  • The last Pacceka Buddha to live, who passed away at Mount Mahāpapāta upon hearing that the Buddha-to-be had appeared in the world.

MN 116
Mātaṅga3
Person

  • အခြားရသေ့တစ်ပါးဖြစ်သော Jātimanta က မတော်တဆ နှစ်ကြိမ် နင်းမိသဖြင့် ကျိန်ဆဲခံရသော ဆင်းရဲသား ရသေ့တစ်ပါး၊ လက်စားချေရန် နေမထွက်အောင် တားဆီးခဲ့သူ၊ ဤဇာတ်လမ်းသည် Devala နှင့် Nārada ၏ ဇာတ်လမ်းနှင့် တူညီသည်။

  • An outcaste hermit who was cursed by another ascetic, Jātimanta, for accidentally treading on him twice, and who stopped the sun from rising in retaliation, a story paralleling that of Devala and Nārada.

Mātaṅga4
Person

  • Mātaṅgaputta ၏ ဖခင်

  • The father of Mātaṅgaputta.

Found an error in the dictionary?