Pāli Dictionary
maṇi1
general
摩尼;宝珠;宝石
jewel; gem; precious stone
SN 42.10
nikkhittamaṇisuvaṇṇā samaṇā sakyaputtiyā
Dhp 161
attanā hi kataṃ pāpaṃ, attajaṃ attasambhavaṃ, abhimatthati dummedhaṃ, vajiraṃ'v'asmamayaṃ maṇiṃ.
石;水晶のような石
stone; rock; crystal (a large smooth stone)
SN 4.2
seyyathāpi nāma mahāariṭṭhako maṇi, evamassa sīsaṃ hoti
maṇi2
Part of speech
noun · masculine
cosmology
マニ;夜叉の首領の一人(アーターナーティヤ経に説かれる)
Maṇi, a yakkha chief (invoked for protection in the Āṭānāṭiya discourse)
DN 32
dadhimukho maṇi māṇivaro dīgho, atho serīsako saha
Part of speech
adjective
Root
man3考える
mind
驕り高ぶる、慢心のある
proud; conceited; one who thinks too highly of oneself
Dhp 63
yo bālo maññati bālyaṃ, paṇḍito vā'pi tena so, bālo ca paṇḍitamānī, sa ve bālo'ti vuccati.
Snp 4.12
atisāradiṭṭhiyā'va so samatto, mānena matto paripuṇṇamānī, sayam'eva sāmaṃ manas'ābhisitto, diṭṭhī hi sā tassa tathā samattā.
~と思い込む、想像する
imagining; thinking; conceiving (oneself or something to be)
Snp 3.12
anattani attamāniṃ, passa lokaṃ sadevakaṃ, niviṭṭhaṃ nāmarūpasmiṃ, idaṃ saccan'ti maññati.
Found an error in the dictionary?