Pāli Dictionary

nisabha1

nisabhastem

Part of speech

noun · masculine

general

  • ဦးဆောင်နွား; လူတို့တွင် အကောင်းဆုံးသူ(ဗုဒ္ဓ၏ ဂုဏ်ပုဒ်တစ်ခု)

  • a leading bull; the finest of men, a leader (often an epithet of the Buddha)

  • SN 1.38

    nisabho vata, bho, samaṇo gotamo, nisabhavatā ca samuppannā sārīrikā vedanā dukkhā tibbā kharā kaṭukā asātā amanāpā sato sampajāno adhivāseti avihaññamāno'ti.

nisabha2

Part of speech

noun · masculine

monastic

  • နိသဘ၊ ရဟန္တာသံဃိကတစ်ပါး၏အမည်(ထေရဂါထာတွင် တွေ့ရ)

  • Nisabha, name of an arahant monk (found in the Theragāthā)

Encyclopedia

5 entries

Nisabha
Person

  • အနောမဒဿီမြတ်စွာဘုရား၏ အဂ္ဂသာဝကနှစ်ပါးအနက် တစ်ပါး

  • One of the two chief disciples of the Buddha Anomadassī.

Nisabha2
Person

  • အတ္ထဒဿီမြတ်စွာဘုရား၏ လူ့ဘောင်ဒါယကာကြီးများအနက် တစ်ဦး

  • One of the chief lay supporters of the Buddha Atthadassī.

Nisabha3
Person

  • မဟာနိသဘဟုလည်း ခေါ်ဆိုပြီး၊ ပဒုမုတ္တရမြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တွင် ဓုတင်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်သုံးသူများအနက် အထွဋ်အမြတ်ဆုံးဖြစ်ကာ၊ သူ၏ပုံသက်သေက မဟာကဿပအား ထိုဂုဏ်ရည်တူကို ရှာဖွေလိုသောစိတ်ကို လှုံ့ဆော်ပေးခဲ့သည်

  • Also called Mahānisabha, foremost among those undertaking ascetic practices in the time of the Buddha Padumuttara, whose example inspired Mahā-Kassapa to seek the same distinction.

Nisabha4
Person

  • သကျနှင့်ကောလိယ အငြင်းပွားမှုအတွင်း ဗုဒ္ဓ၏ ဉာဏ်ပညာကို မြင်တွေ့ခြင်းဖြင့် စိတ်လှုပ်ရှားခဲ့ပြီး ရဟန်းဘဝသို့ ဝင်ရောက်ကာ ရဟန္တာဖြစ်သွားသော ကောလိယမျိုးနွယ်ဝင် ယောကျ်ားတစ်ဦး

  • A man of Koliyan family who, moved by witnessing the Buddha’s wisdom during the conflict between the Sakyans and Koliyans, joined the Order and became an Arahant.

Nisabha5
Place

  • ဟိမဝါဒေသရှိ တောင်တစ်လုံး

  • A mountain in the Himavā region.

Found an error in the dictionary?