Pāli Dictionary

nisabha1

nisabhastem

Part of speech

noun · masculine

general

  • โคผู้นำฝูง; ผู้ประเสริฐสุดในหมู่มนุษย์ (มักใช้เป็นสมัญญาของพระพุทธเจ้า)

  • a leading bull; the finest of men, a leader (often an epithet of the Buddha)

  • SN 1.38

    nisabho vata, bho, samaṇo gotamo, nisabhavatā ca samuppannā sārīrikā vedanā dukkhā tibbā kharā kaṭukā asātā amanāpā sato sampajāno adhivāseti avihaññamāno'ti.

nisabha2

Part of speech

noun · masculine

monastic

  • นิสภะ, ชื่อพระอรหันต์รูปหนึ่ง (ปรากฏในเถรคาถา)

  • Nisabha, name of an arahant monk (found in the Theragāthā)

Encyclopedia

5 entries

Nisabha
Person

  • หนึ่งในสองอัครสาวกของพระอโนมทัสสีพุทธเจ้า

  • One of the two chief disciples of the Buddha Anomadassī.

Nisabha2
Person

  • หนึ่งในอุปัฏฐากคฤหัสถ์คนสำคัญของพระอัตถทัสสีพุทธเจ้า

  • One of the chief lay supporters of the Buddha Atthadassī.

Nisabha3
Person

  • หรือเรียกว่ามหานิสภะ ผู้เป็นเลิศในหมู่ผู้ถือธุดงควัตรในสมัยพระปทุมุตตรพุทธเจ้า แบบอย่างของท่านเป็นแรงบันดาลใจให้พระมหากัสสปะปรารถนาตำแหน่งเดียวกัน

  • Also called Mahānisabha, foremost among those undertaking ascetic practices in the time of the Buddha Padumuttara, whose example inspired Mahā-Kassapa to seek the same distinction.

Nisabha4
Person

  • ชายจากตระกูลโกลิยะ ผู้ประทับใจในพระปรีชาญาณของพระพุทธเจ้าขณะเกิดความขัดแย้งระหว่างศากยะกับโกลิยะ จึงออกบวชและบรรลุเป็นพระอรหันต์

  • A man of Koliyan family who, moved by witnessing the Buddha’s wisdom during the conflict between the Sakyans and Koliyans, joined the Order and became an Arahant.

Nisabha5
Place

  • ภูเขาในเขตหิมวา

  • A mountain in the Himavā region.

Found an error in the dictionary?