Pāli Dictionary

pāyāsi

Part of speech

noun · masculine

Root

yā1ไป

general

  • ปายาสิ (ชื่อกุมารผู้สูงศักดิ์ ปรากฏในปายาสิสูตร)

  • Pāyāsi, name of a young nobleman (a prince known from the Pāyāsi Sutta)

  • DN 23

    tena kho pana samayena pāyāsi rājañño setabyaṃ ajjhāvasati satt'ussadaṃ satiṇakaṭṭh'odakaṃ sadhaññaṃ rājabhoggaṃ raññā pasenadinā kosalena dinnaṃ rājadāyaṃ brahmadeyyaṃ.

pāyāti

paprefixāprefixyāroot

via inflected form pāyāsi · 2nd person·present singular

Part of speech

verb

Root

yā1ไป

general

  • ออกเดินทาง; เริ่มออกไป; มุ่งหน้าไป

  • sets out; starts; goes forth

payāti

approximate

paprefixyāroot

via inflected form payasi · 2nd person·present singular

Part of speech

verb

Root

yā1ไป

general

  • ไปข้างหน้า, ออกเดินทาง

  • to go forth, set out, proceed, march forward

Encyclopedia

Pāyāsi
Person

  • หัวหน้าเผ่าแห่งเสตัพยะ ผู้ยึดถือว่าไม่มีการเกิดใหม่หรือผลของกรรม จนกระทั่งถูกกุมารกัสสปะโต้แย้งและทำให้กลับใจ ภายหลังมรณกรรมไปเกิดในหมู่เทวดาชั้นต่ำ และจากที่นั่นทรงกระตุ้นให้ผู้คนถวายทานอย่างถูกต้องด้วยความเคารพ

  • A chieftain of Setabyā who held that there was no rebirth or fruit of action until debated and converted by Kumāra-Kassapa, and who, after death, was reborn among the lower gods, from where he urged proper, respectful almsgiving.

DN 23

Found an error in the dictionary?