พระราชาแห่งลังกา (377-307 ปีก่อนคริสตกาล) พระราชโอรสของทีฆคามณีและอุมมาทจิตตา ผู้รอดชีวิตจากการลอบปลงพระชนม์โดยเหล่าลุงตั้งแต่ทรงพระเยาว์ และภายหลังทรงสถาปนาอนุราธปุระเป็นราชธานี

King of Sri Lanka (377-307 BC), son of Dīghagāmaṇī and Ummāda-Cittā, who survived assassination attempts by his uncles in infancy and later founded Anurādhapura as his capital.