พระสูตรที่เปรียบเทียบวิธีที่ลมชนิดต่างๆ พัดในท้องฟ้า กับวิธีที่ความรู้สึกหลากหลายเกิดขึ้นในร่างกาย

A discourse comparing the way different winds blow in the sky to how diverse feelings arise in the body.

พระสูตรที่พระอานนท์ทูลถามพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับเวทนาสามประการและมรรคมีองค์แปดอันเป็นทางแห่งความดับเวทนาเหล่านั้น

A discourse in which Ānanda questions the Buddha on the three kinds of feeling and the Noble Eightfold Path as the way to their cessation.

พระสูตรที่มีเนื้อหาคล้ายกับสูตรก่อนหน้า เพิ่มเติมด้วยคำประกาศของพระอานนท์ว่าเหล่าภิกษุถือพระพุทธเจ้าเป็นผู้นำทาง

A discourse similar to the foregoing, adding Ānanda’s declaration that the monks regard the Buddha as their guide.

พระสูตรที่สอนพระอานนท์ว่าอานาปานสติทำให้สติปัฏฐานสี่เจริญขึ้นได้อย่างไร และเจริญต่อไปเป็นโพชฌงค์เจ็ดอันนำไปสู่ญาณและความหลุดพ้น

A discourse teaching Ānanda how mindfulness of breathing develops the four foundations of mindfulness and, in turn, the seven factors of enlightenment leading to knowledge and release.

พระสูตรที่สอนว่าพระอรหันต์บรรลุถึงภาวะสูงสุดในบรรดาภพทั้งปวง ด้วยการเห็นแจ้งโดยชอบในสังขารทั้งหลาย

A discourse teaching that Arahants attain the highest state among all forms of becoming through right insight into mental formations.

พระสูตรที่กล่าวซ้ำคำสอนเดียวกับอัสสาทสูตรก่อนหน้า ว่าด้วยคุณ โทษ และทางออกจากเวทนา

A discourse repeating the same teaching as an earlier Assāda Sutta on the satisfaction, danger, and escape from feeling.

พระสูตรที่มีเนื้อหาคล้ายกับอีกสูตรหนึ่งในชุดเดียวกัน ว่าด้วยคำถามของภิกษุรูปหนึ่งต่อพระพุทธเจ้า

A discourse similar to another in the same series concerning a monk’s questions to the Buddha.

พระสูตรว่าด้วยการเจริญอานาปานสติควบคู่กับโพชฌงค์เจ็ด

A discourse on developing mindfulness of respiration together with the seven factors of enlightenment.

ชุดพระสูตรสามบทที่แสดง ณ คิญชกาวสถะ เพื่อตอบคำถามของพระอานนท์เกี่ยวกับการเกิดใหม่ของสาวกที่มรณภาพที่ญาติกคาม รวมถึงธรรมาทาส

A set of three discourses taught at the Giñjakāvasatha answering Ānanda’s questions on the rebirths of disciples who had died at Ñātika, including the Mirror of the Dhamma.

พระสูตรสองบทที่เล่าถึงการที่เทพบุตรกัสสปะมาเยี่ยมพระพุทธเจ้า

Two discourses recounting a visit paid to the Buddha by the devaputta Kassapa.

พระสูตรที่พระพุทธเจ้าทรงปลอบใจมหานามะศากยะผู้กังวลว่าจะตายกะทันหันกลางถนนที่พลุกพล่าน โดยทรงใช้อุปมาไหเนยใสที่แตกในน้ำแล้วลอยขึ้นมาเป็นอิสระ

A discourse in which the Buddha reassures Mahānāma the Sakyan, worried about a sudden death in a crowded street, using the simile of a jar of ghee that floats free when broken underwater.

พระสูตรที่สอนว่าสมณะและพราหมณ์ที่แท้จริงคือผู้เข้าใจความเกิดขึ้น ความดับ คุณ โทษ และทางออกจากเวทนาทั้งสาม

A discourse teaching that true recluses and brahmins are those who understand the arising, cessation, satisfaction, danger, and escape from the three kinds of feeling.

พระสูตรที่สอนว่าสมณะและพราหมณ์ที่เข้าใจอินทรีย์ทั้งห้าอย่างถ่องแท้ย่อมควรแก่การเคารพ

A discourse teaching that recluses and brahmins who fully understand the five controlling faculties are worthy of honour.

พระสูตรที่มีเนื้อหาคล้ายกับสูตรก่อนหน้า แต่กล่าวถึงอายตนะหกประการ

A discourse similar to the foregoing but concerning the six sense faculties.

พระสูตรที่คล้ายกับสูตรก่อนหน้า แต่กล่าวถึงอินทรีย์ทั้งหลายในแง่มุมที่ต่างออกไป

A discourse similar to the foregoing but treating the controlling faculties from a different angle.

พระสูตรว่าด้วยผลที่สมณะและพราหมณ์ผู้เจริญอิทธิบาทสี่ประการพึงบรรลุ

A discourse on the results attained by recluses and brahmins who develop the four bases of success.

พระสูตรที่สอนว่าสมณะและพราหมณ์จะบรรลุปัญญาสูงสุดได้ด้วยความเข้าใจอริยสัจสี่ พร้อมกับกลุ่มพระสูตรที่เกี่ยวข้องว่าด้วยความรู้เรื่องชรา ความเกิด และองค์ประกอบแห่งปฏิจจสมุปบาท

A discourse teaching that recluses and brahmins gain the highest wisdom through understanding the Four Noble Truths, paired with a related group of suttas on knowing decay, birth, and the factors of dependent origination.

พระสูตรที่สอนว่าสำหรับผู้มีความเข้าใจ ทุกข์ที่ดับไปแล้วนั้นมากมายกว่าทุกข์ที่ยังเหลืออยู่ โดยเปรียบเทียบกับมหาสมุทร

A discourse teaching that for one with understanding, the suffering already ended is vastly greater than what remains, likening it to a comparison with the ocean.

พระสูตรสองบท ที่วิเคราะห์อินทรีย์ทั้งห้าอย่างละเอียด

Two discourses analysing the five controlling faculties in detail.

พระสูตรสามบท ที่วิเคราะห์อินทรีย์ทั้งห้า คือ สุข ทุกข์ โสมนัส โทมนัส และอุเบกขา

Three discourses analysing the five faculties of pleasure, pain, happiness, sorrow, and equanimity.