සීල, සමාධි, ප්‍රඥා හා විමුක්තිය තුළින් භික්ෂූන්ට ලැබෙන ප්‍රතිලාභ පිළිබඳ සූත්‍රයකි.

A discourse on the benefits that come to monks through virtue, concentration, insight, and release.

බුදුරජාණන් වහන්සේ දේශනා කළ සුචරිත ගුණ ධර්මය සතරසතිපට්ඨානය වැඩීමෙන් හටගන්නා බව ආනන්ද හිමියෝ භද්දාට පවසන සූත්‍රයකි.

A discourse in which Ānanda tells Bhaddā that the virtuous habits taught by the Buddha arise from cultivating the four foundations of mindfulness.

භික්ෂූන් උද්‍යෝගිමත්, ප්‍රවේශම්සහගත හා ස්ථිර වන පිණිස සීලයෙන් පරිපූර්ණ විය යුතු බව බුදුරජාණන් වහන්සේ දිරිගන්වන සූත්‍රයකි.

A discourse in which the Buddha exhorts monks to be perfect in virtue so that they may be ardent, scrupulous, and resolute.

සීල, සමාධි, ප්‍රඥා, විමුක්ති හා විමුක්ති ඥානදර්ශනයෙන් සම්පූර්ණ භික්ෂුව පූජා හා ගෞරව සඳහා සුදුසු බව විස්තර කරන සූත්‍රයකි.

A discourse describing the monk endowed with virtue, concentration, insight, emancipation, and the vision of emancipation as worthy of offerings and homage.

සදාචාරයෙන් තොර අයට සිදුවන අනතුරු පහ හා සදාචාරවන්තයන් මෙලොව හා පරලොව භුක්ති විඳින ප්‍රතිලාභ පහ සන්සන්දනය කරන සූත්‍රයකි.

A discourse contrasting the five dangers that befall the unvirtuous with the five benefits enjoyed by the virtuous, in this life and after death.