Pāli Dictionary

saṇṭha1

Part of speech

noun · masculine


general

  • 一種用於制弓弦的蘆葦

  • a reed used for making bowstrings

  • MN 63

    so evaṃ vadeyya, na tāv'āhaṃ imaṃ sallaṃ āharissāmi yāva na taṃ jiyaṃ jānāmi yāy'amhi viddho, yadi vā akkassa yadi vā saṇṭhassa yadi vā nhārussa yadi vā maruvāya yadi vā khīrapaṇṇino'ti

saṇṭha2

saṃprefixṭhārootasuffix

Part of speech

adjective


general

  • 被塑造的;被安排的;被固定的;被建立的

  • fashioned; arranged; kept in place; established

  • Thag 17.1

    telasaṇṭhehi kesehi, capalā añjan'akkhikā, rathiyāya gamissanti, dantavaṇṇikapārutā.

saṇṭhāti

saṃprefixṭhāroottisuffix

via inflected form saṇṭha · 3rd person·imperative singular


general

  • 停留;持續;堅持;確立或站穩

  • remains; continues; persists; becomes established or stands firm

  • MN 152

    manāp'āmanāpaṃ nirujjhati upekkhā saṇṭhāti

  • AN 3.67

    sac'āyaṃ, bhikkhave, puggalo pañhaṃ puṭṭho samāno ṭhān'āṭhāne na saṇṭhāti parikappe na saṇṭhāti aññātavāde na saṇṭhāti paṭipadāya na saṇṭhāti, evaṃ sant'āyaṃ, bhikkhave, puggalo akaccho hoti.

Found an error in the dictionary?