Pāli Dictionary

dāsaka1

dāsastemkasuffix

Part of speech

noun · masculine

general

  • ทาสหนุ่ม; เด็กรับใช้

  • a young slave; a servant-boy

dāsaka2

dāsakastem

Part of speech

noun · masculine

monastic

  • ทาสกะ (ชื่อพระอรหันตเถระ)

  • Dāsaka, name of an arahant monk (Theragāthā)

  • Thag 1.20

    cūḷavaccho mahāvaccho, vanavaccho ca sīvako, kuṇḍadhāno ca belaṭṭhi, dāsako ca tat'opari, siṅgālapitiko thero, kulo ca ajito dasā'ti.

  • SN 22.89

    atha kho therā bhikkhū sāy'anhasamayaṃ paṭisallānā vuṭṭhitā āyasmantaṃ dāsakaṃ āmantesuṃ, ehi tvaṃ, āvuso dāsaka, yena khemako bhikkhu ten'upasaṅkama, upasaṅkamitvā khemakaṃ bhikkhuṃ evaṃ vadehi

dasaka

approximate

dasastemkasuffix

Part of speech

noun · neuter

general

  • หมวดสิบ; ชุดสิบ

  • decade; a group of ten

  • MN 107

    ekaṃ ekakaṃ, dve dukā, tīṇi tikā, cattāri catukkā, pañca pañcakā, cha chakkā, satta sattakā, aṭṭha aṭṭhakā, nava navakā, dasa dasakā'ti, satam'pi mayaṃ, bho gotama, gaṇāpema, bhiyyo'pi gaṇāpema.

Encyclopedia

2 entries

Dāsaka
Person

  • ภิกษุแห่งเมืองสาวัตถี กล่าวกันว่าเคยเป็นทาสของอนาถบิณฑิกเศรษฐีผู้ปลดปล่อยให้บวช เอาชนะความเกียจคร้านในช่วงต้นได้หลังจากถูกพระพุทธเจ้าตักเตือน และบรรลุอรหัตผล

  • A monk of Sāvatthi, said to be a former slave of Anāthapiṇḍika who freed him to ordain, who overcame early sloth after the Buddha’s admonishment and attained Arahantship.

Thag 1.17SN 22.89
Dāsaka2
Person

  • พราหมณ์ผู้แตกฉานคัมภีร์แห่งเวสาลี ผู้ซึ่งหลังจากสนทนากับพระอุบาลีแล้วเข้าร่วมคณะสงฆ์ แตกฉานในพระไตรปิฎก บรรลุอรหัตผล และสืบทอดตำแหน่งอาจารย์ใหญ่แห่งพระวินัยต่อจากพระอุบาลี

  • A learned brahmin of Vesāli who, after a discussion with Upāli, joined the Order, mastered the Tipiṭaka, attained Arahantship, and succeeded Upāli as chief teacher of the Vinaya.

Found an error in the dictionary?