Pāli Dictionary

hare

approximate

Part of speech

indeclinable

Root

har1พก


general

  • เฮ้ย! แน่ะ! (คำร้องเรียกผู้ที่ด้อยกว่า)

  • hey!; sirrah!; a particle used when addressing an inferior

  • Ja 389

    siṅgīmigo āyatacakkhunetto, aṭṭhittaco vārisayo alomo, ten'ābhibhūto kapaṇaṃ rudāmi, hare sakhā kissa nu maṃ jahāsi.

hāra1

harrootasuffix

via inflected form hāre · accusative plural / locative singular / vocative singular

Part of speech

adjective

Synonyms


general

  • ที่นำพา, ที่แบกไว้

  • carrying; bearing; holding

  • SN 22.22

    bhārañ'ca vo, bhikkhave, desessāmi bhārahārañ'ca bhār'ādānañ'ca bhāranikkhepanañ'ca. taṃ suṇātha. katamo ca, bhikkhave, bhāro?

  • ที่สามารถนำพาได้

  • that which can (or must) be carried

  • AN 5.51

    seyyathā'pi, bhikkhave, nadī pabbateyyā dūraṅ'gamā sīghasotā hārahārinī. tassā puriso ubhato naṅgalamukhāni vivareyya.

hāra2

harrootasuffix

via inflected form hāre · accusative plural / locative singular

Part of speech

noun · masculine

Root

har1พก


general

  • สร้อยคอ

  • a string (of pearls, etc.); a necklace

hati

approximate

haroottisuffix

via inflected form hare · 3rd person·present·reflexive plural


general

  • ละ; จากไป; ทอดทิ้ง; ละทิ้ง

  • gives up; leaves; abandons; deserts

  • Ja 542

    aggiṃ vā dvārato dema, gaṇhāmase vikantanaṃ, aññam'aññaṃ vadhitvāna, khippaṃ hissāma jīvitaṃ, mā no rājā brahmadatto, ciraṃ dukkhena mārayi.

harati

approximate

hararoottisuffix

via inflected form hare · 1st person·present·reflexive singular / 1st person·imperative·reflexive singular / 3rd person·optative singular / 2nd person·optative singular / 1st person·optative singular

Part of speech

verb

Synonyms

Antonyms


general

  • ถือ; นำพา; เอาไป

  • carries; carries away; takes away

  • SN 35.84

    amhe jano harati vā ḍahati vā yathāpaccayaṃ vā karotī'ti

  • นำมา; ถวาย

  • brings; offers

  • Snp 2.1

    tasmā hi bhūtā nisāmetha sabbe, mettaṃ karotha mānusiyā pajāya, divā ca ratto ca haranti ye baliṃ, tasmā hi ne rakkhatha appamattā.

ethics

  • ชิงเอา; ขโมย; ปล้น

  • takes by force; steals; robs

  • SN 1.41

    dinnaṃ sukhaphalaṃ hoti, n'ādinnaṃ hoti taṃ tathā, corā haranti rājāno, aggi ḍahati nassati.

meditation

  • ออกไปโดยทรงอารมณ์กรรมฐานไว้ในใจ

  • goes out keeping the meditation theme in mind

doctrine

  • ดำเนินหรือยึดถือทิฏฐิต่อไป

  • continues; carries on; sustains a view

  • DN 23

    sac'āhaṃ, bho kassapa, idaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ paṭinissajjissāmi, bhavissanti me vattāro, yāva bālo pāyāsi rājañño abyatto duggahitagāhī'ti. kopena'pi naṃ harissāmi, makkhena'pi naṃ harissāmi, palāsena'pi naṃ harissāmī'ti.

hara1

approximate

harrootasuffix

via inflected form hare · accusative plural / locative singular / vocative singular

Part of speech

adjective

Root

har1พก

Synonyms


general

  • ผู้นำไป; ผู้ลักพา (มักอยู่ท้ายคำสมาส)

  • taking; carrying off; stealing (esp. as a compound-final)

  • SN 1.51

    kiṃsu yāva jarā sādhu, kiṃsu sādhu patiṭṭhitaṃ, kiṃsu narānaṃ ratanaṃ, kiṃsu corehi dūharan'ti.

  • ผู้นำมา; ผู้พาไป (มักอยู่ท้ายคำสมาส)

  • bringing; conveying; carrying (esp. as a compound-final)

hara2

approximate

via inflected form hare · accusative plural / locative singular

Part of speech

noun · masculine

Root

har1พก


general

  • หระ (พระอิศวร/พระศิวะ)

  • Hara, the god Īśvara/Śiva

hari

approximate

via inflected form hare · vocative singular

Part of speech

noun · masculine

Root

har1พก


general

  • หริ, พระวิษณุ (เทพในศาสนาฮินดู)

  • Hari, an epithet of the Hindu god Viṣṇu

Found an error in the dictionary?