Pāli Dictionary
Part of speech
noun · feminine
Root
har1พก
general
ตัวนำ; สิ่งที่นำพา (เช่น เส้นประสาทนำรส); เครื่องมือขจัดสิ่งสกปรก
carrier; conductor; that which carries — a nerve conveying sensation (e.g. of taste); an instrument for removing (e.g. earwax)
AN 5.208
pañc'ime, bhikkhave, ādīnavā dantakaṭṭhassa akhādane. katame pañca? acakkhussaṃ, mukhaṃ duggandhaṃ hoti, rasaharaṇiyo na visujjhanti, pittaṃ semhaṃ bhattaṃ pariyonandhati, bhattam'assa nacchādeti.
general
ซึ่งเอาไป; ซึ่งขจัดออก
taking; removing; carrying away
general
การถือ; การแบก; การนำพา
carrying; bearing; holding
AN 9.11
seyyathā'pi, bhante, rajoharaṇaṃ sucim'pi… puñchati, na ca tena rajoharaṇaṃ aṭṭīyati vā harāyati vā jigucchati vā.
การนำไป; การเอาไป; การขนย้าย
taking; removing; carrying away
MN 21
so yā tā sālalaṭṭhiyo kuṭilā ojaharaṇiyo tā chetvā bahiddhā nīhareyya, antovanaṃ suvisodhitaṃ visodheyya. yā pana tā sālalaṭṭhiyo ujukā sujātā tā sammā parihareyya.
general
ผู้นำไป; ผู้ลักพา (มักอยู่ท้ายคำสมาส)
taking; carrying off; stealing (esp. as a compound-final)
SN 1.51
kiṃsu yāva jarā sādhu, kiṃsu sādhu patiṭṭhitaṃ, kiṃsu narānaṃ ratanaṃ, kiṃsu corehi dūharan'ti.
ผู้นำมา; ผู้พาไป (มักอยู่ท้ายคำสมาส)
bringing; conveying; carrying (esp. as a compound-final)
general
ที่นำพา, ที่แบกไว้
carrying; bearing; holding
SN 22.22
bhārañ'ca vo, bhikkhave, desessāmi bhārahārañ'ca bhār'ādānañ'ca bhāranikkhepanañ'ca. taṃ suṇātha. katamo ca, bhikkhave, bhāro?
ที่สามารถนำพาได้
that which can (or must) be carried
AN 5.51
seyyathā'pi, bhikkhave, nadī pabbateyyā dūraṅ'gamā sīghasotā hārahārinī. tassā puriso ubhato naṅgalamukhāni vivareyya.
Part of speech
noun · masculine
Root
har1พก
general
สร้อยคอ
a string (of pearls, etc.); a necklace
Found an error in the dictionary?