Pāli Dictionary

hare

Part of speech

indeclinable

Root

har1พก


general

  • เฮ้ย! แน่ะ! (คำร้องเรียกผู้ที่ด้อยกว่า)

  • hey!; sirrah!; a particle used when addressing an inferior

  • Ja 389

    siṅgīmigo āyatacakkhunetto, aṭṭhittaco vārisayo alomo, ten'ābhibhūto kapaṇaṃ rudāmi, hare sakhā kissa nu maṃ jahāsi.

hati

haroottisuffix

via inflected form hare · 3rd person·present·reflexive plural


general

  • ละ; จากไป; ทอดทิ้ง; ละทิ้ง

  • gives up; leaves; abandons; deserts

  • Ja 542

    aggiṃ vā dvārato dema, gaṇhāmase vikantanaṃ, aññam'aññaṃ vadhitvāna, khippaṃ hissāma jīvitaṃ, mā no rājā brahmadatto, ciraṃ dukkhena mārayi.

harati

hararoottisuffix

via inflected form hare · 1st person·present·reflexive singular / 1st person·imperative·reflexive singular / 3rd person·optative singular / 2nd person·optative singular / 1st person·optative singular

Part of speech

verb

Synonyms

Antonyms


general

  • ถือ; นำพา; เอาไป

  • carries; carries away; takes away

  • SN 35.84

    amhe jano harati vā ḍahati vā yathāpaccayaṃ vā karotī'ti

  • นำมา; ถวาย

  • brings; offers

  • Snp 2.1

    tasmā hi bhūtā nisāmetha sabbe, mettaṃ karotha mānusiyā pajāya, divā ca ratto ca haranti ye baliṃ, tasmā hi ne rakkhatha appamattā.

ethics

  • ชิงเอา; ขโมย; ปล้น

  • takes by force; steals; robs

  • SN 1.41

    dinnaṃ sukhaphalaṃ hoti, n'ādinnaṃ hoti taṃ tathā, corā haranti rājāno, aggi ḍahati nassati.

meditation

  • ออกไปโดยทรงอารมณ์กรรมฐานไว้ในใจ

  • goes out keeping the meditation theme in mind

doctrine

  • ดำเนินหรือยึดถือทิฏฐิต่อไป

  • continues; carries on; sustains a view

  • DN 23

    sac'āhaṃ, bho kassapa, idaṃ pāpakaṃ diṭṭhigataṃ paṭinissajjissāmi, bhavissanti me vattāro, yāva bālo pāyāsi rājañño abyatto duggahitagāhī'ti. kopena'pi naṃ harissāmi, makkhena'pi naṃ harissāmi, palāsena'pi naṃ harissāmī'ti.

hara1

harrootasuffix

via inflected form hare · accusative plural / locative singular / vocative singular

Part of speech

adjective

Root

har1พก

Synonyms


general

  • ผู้นำไป; ผู้ลักพา (มักอยู่ท้ายคำสมาส)

  • taking; carrying off; stealing (esp. as a compound-final)

  • SN 1.51

    kiṃsu yāva jarā sādhu, kiṃsu sādhu patiṭṭhitaṃ, kiṃsu narānaṃ ratanaṃ, kiṃsu corehi dūharan'ti.

  • ผู้นำมา; ผู้พาไป (มักอยู่ท้ายคำสมาส)

  • bringing; conveying; carrying (esp. as a compound-final)

hara2

via inflected form hare · accusative plural / locative singular

Part of speech

noun · masculine

Root

har1พก


general

  • หระ (พระอิศวร/พระศิวะ)

  • Hara, the god Īśvara/Śiva

hari

via inflected form hare · vocative singular

Part of speech

noun · masculine

Root

har1พก


general

  • หริ, พระวิษณุ (เทพในศาสนาฮินดู)

  • Hari, an epithet of the Hindu god Viṣṇu

hāra1

approximate

harrootasuffix

via inflected form hāre · accusative plural / locative singular / vocative singular

Part of speech

adjective

Synonyms


general

  • ที่นำพา, ที่แบกไว้

  • carrying; bearing; holding

  • SN 22.22

    bhārañ'ca vo, bhikkhave, desessāmi bhārahārañ'ca bhār'ādānañ'ca bhāranikkhepanañ'ca. taṃ suṇātha. katamo ca, bhikkhave, bhāro?

  • ที่สามารถนำพาได้

  • that which can (or must) be carried

  • AN 5.51

    seyyathā'pi, bhikkhave, nadī pabbateyyā dūraṅ'gamā sīghasotā hārahārinī. tassā puriso ubhato naṅgalamukhāni vivareyya.

hāra2

approximate

harrootasuffix

via inflected form hāre · accusative plural / locative singular

Part of speech

noun · masculine

Root

har1พก


general

  • สร้อยคอ

  • a string (of pearls, etc.); a necklace

Found an error in the dictionary?