Pāli Dictionary
sakka1
sakkastem
Part of speech
noun
general
帝釈天;サッカ(三十三天の王、仏教のインドラ)
Sakka, the king of the devas (ruler of Tāvatiṃsa; the Buddhist Indra)
SN 11.23
addasā kho, bhikkhave, vepacitti asur'indo sakkaṃ devānam'indaṃ dūrato'va āgacchantaṃ. disvāna sakkaṃ devānam'indaṃ etadavoca, tikiccha maṃ devānam'indā'ti
Thag 20.1
yo vejayantapāsāde, sakkaṃ so paripucchati, api āvuso jānāsi, taṇhakkhayavimuttiyo, tassa sakko viyākāsi, pañhaṃ puṭṭho yathātathaṃ.
釈迦族の人;サーキャ族の者
a Sakyan; a man of the Sākya (Sākiya) clan
Snp 5.16
dv'āhaṃ sakkaṃ apucchissaṃ, na me byākāsi cakkhumā, yāvatatiyañ'ca dev'īsi, byākarotī'ti me sutaṃ.
Snp 5.7
eko ahaṃ sakka mahantam'oghaṃ, anissito no visahāmi tārituṃ, ārammaṇaṃ brūhi samantacakkhu, yaṃ nissito ogham'imaṃ tareyyaṃ.
sakka2
sakroot
general
可能な;なし得る;堪能な
able; possible; capable
Kp 9
karaṇīyam'atthakusalena, yantaṃ santaṃ padaṃ abhisamecca, sakko ujū ca sūjū ca, suvaco c'assa mudu anatimānī.
MN 56
isisattamassa akuhassa, tevijjassa brahmapattassa, nhātakassa padakassa, passaddhassa viditavedassa, purin'dadassa sakkassa, bhagavato tassa sāvako'ham'asmi.
Part of speech
indeclinable
Root
sak4できるようになる。力強い
general
できるであろう;可能である;〜しうる
it is possible; one is able (to)
general
できる;可能である
is able (to); can; is capable (of doing)
MN 49
atha kho, bhikkhave, bako brahmā antaradhāyissāmi samaṇassa gotamassa, antaradhāyissāmi samaṇassa gotamassā'ti n'eva'ssu me sakkoti antaradhāyituṃ
AN 9.35
so na sakkoti vitakkavicārānaṃ vūpasamā… dutiyaṃ jhānaṃ upasampajja viharituṃ.
Encyclopedia
4 entries
Sakka
Person忉利天を統べる神々の王で、マガヴァー(Maghavā)、プリンダダ(Purindada)、ヴァーサヴァ(Vāsava)、サハッサッカ(Sahassakkha)、スジャンパティ(Sujampati)とも呼ばれ、バラモンからはコーシヤ(Kosiya)と呼ばれる。
The king of the devas ruling over Tāvatiṃsa heaven, also known as Maghavā, Purindada, Vāsava, Sahassakkha, and Sujampati, and addressed by brahmins as Kosiya.
Sakka2
Person同名の経で論じられる夜叉。
A yakkha discussed in a discourse of the same name.
Sakka3
Other仏陀の氏族サーキャー(Sākyā)の名の異形。
An alternative form of the name Sākyā, the clan of the Buddha.
仏陀が生まれによって属した北インドの氏族で、首都カピラヴァットゥを中心とし、仏陀が悟りを開いた後に初めて帰郷した際、神通力を示して屈服させるまでその高慢さで知られていた。
The clan of northern India to which the Buddha belonged by birth, centred on the capital Kapilavatthu, known for its pride until the Buddha subdued it with a display of supernatural power on his first visit home after his Enlightenment.
Found an error in the dictionary?